Anthropic’in geliştirici blogu claude.dev’de 6 Ekim 2026’da Addy Osmani imzasıyla yayımlanan kapsamlı bir rehber, Claude Code bulut oturumlarının (cloud sessions) pratikte nasıl kullanılacağını anlatıyor. Rehbere göre bir bulut oturumu, Claude Code’u kendine ait bir makinede çalıştırıyor: Her görev, deponun yeni bir dala klonlandığı ve ortam kurulumunun önceden yapıldığı taze bir sanal makine (VM) alıyor. İş bittiğinde sonuç, pull request’e dönüştürülebilecek bir dalda bekliyor.
Yerel oturumun üç bağımlılığı
Rehber, dizüstü bilgisayarda çalışan bir Claude Code oturumunun makineye üç şekilde bağlı olduğunu hatırlatıyor: Çalışma dizinini paylaştığı için aynı depoda iki oturum aynı dosyaları düzenleyip aynı port için çakışabiliyor; kullanıcının kimlik bilgileriyle çalışıyor; bilgisayar uykuya geçtiğinde ya da bağlantı koptuğunda duruyor. Bulut oturumları ise claude.ai/code, Claude mobil uygulaması, masaüstü uygulaması, terminal ve Slack üzerinden başlatılabiliyor; tarayıcıdan, telefondan ve masaüstünden takip edilebiliyor.
Bulut oturumları Pro, Max, Team ve Enterprise planlarına ek ücret olmadan dahil. Bulut makinesi için ayrı bir ücret alınmıyor; oturumlar Claude Code’un diğer kullanımlarıyla aynı limitlerden düşüyor. Mevcut bireysel Pro ve Max abonelerine sunulan tek seferlik bulut kredisinin (Pro’da 100, Max’te 250 dolar) talep süresi 7 Ekim’de doluyor, kredi 4 Kasım’da sona eriyor.
Gerçek bir deneme: 87 saniyede üç görev
Osmani, rehber için küçük bir örnek depo üzerinde gerçek oturumlar çalıştırdı. Birbirinden 16 saniye arayla başlatılan üç oturum, ayrı makinelerde sırasıyla kararsız bir testi düzeltti, güncelliğini yitirmiş API belgesini yeniden yazdı ve günlükleyiciyi yapılandırılmış JSON çıktısına geçirdi. Üç oturum ilk başlatmadan 87 saniye sonra tamamlanmıştı. Kararsız test oturumu, önbellekteki bir yarış durumunu bulup düzeltti ve test paketini art arda 40 kez sıfır hatayla çalıştırdı. Belge oturumu sunucuyu başlatıp her uç noktayı curl ile deneyerek eski belgedeki beş hatayı tespit etti. Rehber, oturumlar birbirinden izole olduğu için paralel görevlerin dosya sınırlarına göre bölünmesini öneriyor.
Güvenlik mimarisi
- Her göreve ayrı makine: Oturumlar birbirinin dosyalarına ya da portlarına dokunamıyor.
- GitHub token’ı VM’e girmiyor: Token bir proxy’de tutuluyor; oturum yalnızca kendi çalışma dalına push yapabilen kısa ömürlü bir kimlik bilgisi alıyor.
- Depo ayarları geliyor, kişisel ayarlar gelmiyor: CLAUDE.md, kurallar, beceriler ve komutlar depoyla taşınıyor; kullanıcının ~/.claude klasörü dizüstünde kalıyor.
- Boşta kalan VM’ler geri alınıyor: Oturum yeniden açıldığında konuşma geri yükleniyor ama makine yeni oluyor; bu yüzden önemli işlerin commit edilmesi öneriliyor.
Bulutta öne çıkan yedi iş akışı
Rehber bulut oturumlarının en çok işe yaradığı senaryoları şöyle sıralıyor: birbirinden bağımsız küçük işleri paralel bitirmek; düzeltmeyi yüzlerce test çalıştırmasıyla kanıtlatmak; planı masada yapıp bulutta uygulatmak ve claude --teleport ile sonucu terminale çekmek; telefondan oturumları takip etmek; Claude GitHub App ile CI hatalarını ve inceleme yorumlarını Auto-fix ile Claude’a devretmek; zamanlama, HTTP çağrısı ya da GitHub olaylarıyla tetiklenen “routine”ler kurmak ve güvenilmeyen kodu tek kullanımlık, ağ erişimi daraltılabilen bir VM’de çalıştırmak.
Yerel oturumda kalmak ise yerel veritabanı, VPN arkasındaki bir servis, GPU, telefon simülatörü ya da masadaki bir donanım gerektiren işler için öneriliyor. Sıfır veri saklama (ZDR) kullanan kuruluşlarda bulut oturumları kapalı. Team ve Enterprise için beta olan self-hosted ortamlar ise bulut oturumlarını kuruluşun kendi altyapısında çalıştırabiliyor.
GitHub bağlantısı ve ortam kurulumu
Rehbere göre ilk bulut oturumunda en sık sorun GitHub kaynaklı. GitHub ile oturum açmak kimliği doğruluyor; özel depolara erişim için ise Claude GitHub App’in depoyu barındıran hesaba ya da kuruluşa kurulması gerekiyor. Alternatif olarak /web-setup ile gh token’ı kullanılabiliyor. Ortam tarafında kurulum betiğinin yaklaşık beş dakika içinde bitmesi, böylece ortamın önbelleğe alınması öneriliyor. Gizli anahtarların paylaşılan değişkenlere konmaması ve en dar ağ erişim seviyesinin seçilmesi de rehberin temel tavsiyeleri arasında.
Kaynak: claude.dev — Claude Code in the cloud: a field guide to cloud sessions
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!