Anthropic’in Frontier Red Team ekibi, bir iç araştırma modelinin kriptografi dünyasının uzun süredir çözemediği bir gizemi aydınlattığını açıkladı: En yaygın kullanılan eliptik eğri standardı ECDSA’nın NIST eğrilerindeki “tohum” (seed) parametrelerinin nereden geldiği. Ekibe göre bir meraklı çalışanın, ipucu vermeden sorması üzerine Claude yarım saatten kısa sürede NIST P-192, P-224, P-256, P-384 ve P-521 eğrilerinin tohumlarının kaynağını buldu.
Tohumlar bir hash değil
NIST’in 2000 yılında FIPS 186-2 ile benimsediği bu eğrilerin tohumları, NSA tarafından hiçbir açıklama yapılmadan verilmişti ve yıllardır olası bir arka kapı kaygısı doğuruyordu. Uzun süre, tohumların esprili bir parolanın hash’i olduğu rivayet ediliyordu. Anthropic’e göre bu yanlıştı: Tohumlar herhangi bir hash algoritmasının sonucu değil, bir Unix zaman damgasıyla başlatılan C kütüphanesi lrand48 rastgele sayı üreticisinin çıktısıydı. Örneğin P-256 tohumu, bu üreticinin 1842 iterasyon sonundaki değeriydi.
Nasıl bulundu?
Claude, eğrileri üreten yazılımın 1990’ların C kütüphaneleriyle gelen bir sözde-rastgele üretici (PRNG) kullandığını tahmin etti; bu eski üreticilerin çıktıları tanınabilecek kadar zayıftı. Model, yayımlanmış tohumları bit bit tarayan bir tarayıcı yazdı ve bazı tohumların üst bitlerinin hep sıfır olduğunu fark etti — bu, yalnızca 48 bitlik durumun üst 31 bitini döndüren lrand48’in imzasıydı. Kesilmiş üreticinin iç durumunu geri kazanmak için klasik bir kafes (lattice) problemi olan LLL temel indirgeme algoritmasını kullandı. On asal-eğri tohumunun hepsinde başlatma değerleri Mayıs 1997–Nisan 1998 arası tarihlere karşılık geliyordu. Claude ayrıca bazı eğrilerin baz noktalarının (G) Arjen Lenstra’nın FreeLIP paketindeki üreticiden geldiğini de buldu.
Bu bir kırılma değil
Anthropic, bulgunun bir kriptografik kırılma, yeni bir saldırı ya da ECDSA eğrilerinde bir zayıflık olmadığını vurguluyor. Tersine, şirkete göre bu keşif eğrilerin kasıtlı bir arka kapı ya da zayıflık olmadan seçildiğine dair güveni artırıyor: Tohumlar, herkesin yeniden üretebileceği kadar basit bir yöntemle, saatten başlatılan yaygın bir sözde-rastgele üreticiyle üretilmiş. P-224, P-256, P-384 ve P-521 baz noktalarının nasıl seçildiği ise hâlâ açık bir soru olarak duruyor.
Kaynak: Anthropic Research: Claude reveals ECDSA curve origins
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!